« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫وقتی همه‌چی بهم می‌ریزه چه اتفاقی میفته؟
‫وقتی اون خونه‌ پوشالی‌ای که با دقت ساختی، ‫خراب می‌شه و فرو می‌ریزه...
توی یه ثانیه از عرش می‌رسی به فرش
‫♪ هر جا که باشی پیدات می‌کنم ♪
‫♪ حتی وسط یه عالمه آدم ♪
‫♪ چشمام فقط تو رو می‌بینن و راحت پیدات می‌کنم ♪
‫♪ همین الان دارم انجامش می‌دم ♪ ‫♪ می‌دونی چطوری؟ ♪
‫♪ دیگه نمی‌تونی ازم فرار کنی! ♪
‫♪ هر جا که باشی پیدات می‌کنم ♪
‫بدترین بلایِ ممکن سرمون اومد
‫همه‌چی از هم پاشید
‫ته خطم، اما همچنان نفس می‌کشم
‫♪ الان دیگه تـه خط‌ـم ♪
‫♪ منم دارم قایم می‌شم ♪
‫♪ هر کجا که باشی پیدات می‌کنم ♪
‫♪ حتی وسط یه عالمه آدم ♪
‫♪ چشمام فقط تو رو می‌بینن و راحت پیدات می‌کنم ♪
‫پشت این قضیه، یه ترس عمیق پنهان شده
‫چون وقتی همه‌چی هم‌زمان به‌هم می‌ریزه،
‫دیگه هیچ امیدی نداری
‫و بالاخره تسلیم می‌شی
‫« جینی و جورجیا » ‫[ فصل سوم - قسمت اول ]
‫خودشه، همونی که مامانش رو گرفتن
‫خدای من. حالت چطوره؟
‫خوبی؟ کل آخر هفته توی فکرت بودم
‫- اوضاع خیلی کیریه ‫- با مامانت حرف زدی؟
‫هنوزم تویِ...؟
‫آره. هنوزم اونجاست ‫هیچ‌کدوم‌مون نتونستیم باهاش حرف بزنیم
‫سلام
‫خوبی؟ حالت چطوره؟
‫مدرسه که خیلی خفنه؛ واقعاً بهم خوش می‌گذره
‫بابا اصلاً چرا پا شدی اومدی؟
‫ما چیزی واسه پنهون کردن نداریم ‫مامانم کاری نکرده!
‫معلومه که آره. ما که می‌دونیم ‫هرچی هم بشـه طرفِ توئیـم
‫اگه پلیس آخر هفته مادرم رو دستگیر کرده بود،
‫احتمالاً نمی‌تونستم روز اول هفته بیام مدرسه.
‫آخرش که این ماجرا تموم شه، ‫تمام این آدم‌های حقیر...
‫دوباره برمی‌گردن سر زندگی‌های حقیرانه‌شون
‫آره، راست می‌گی
‫- من کلاسِ «تاریخ» دارم. می‌بینمتون ‫- می‌خوای همراهی‌ت کنیم؟
‫- خودم می‌رم ‫- پشمام! ترسیدم...
‫الــو؟
‫چیـه؟
‫می‌دونید که مامانم چقدر با ‫سینتیا فولر صمیمیه دیگه، نه؟
‫- خب... ‫- می‌گفت که سینتیا خیلی حالش بده
‫آره خب طبیعیه. بنده‌خدا شوهرش مُرده
‫تو رو خدا؛ نگو که فکر می‌کنی مامانِ جینی قاتلـه؟
‫واقعاً احمقانه‌ست
‫یارو مریض بوده و مُرده دیگه
‫الانم چون خیلی ناراحته، کنترل خودش رو از دست داده. ‫داره ناراحتی‌ش سر جورجیا خالی می‌کنه
‫نه، می‌دونم. ‫فقط...
‫ببین؛ قصد ندارم به مامانت بی‌احترامی کنم. ولی جدی بی‌خیال! ‫ما دوست‌های جینی هستیم!
‫می‌دونم، فقط... ‫ما که نمی‌دونیم واقعاً چه اتفاقی افتاده
‫پلیس اومد دستگیرش کرد!
‫آخه مگه بدون دلیل همچین کاری می‌کنن؟
‫- یعنی، همینطوری الکی دستگیرش کردن؟ ‫- باشه بابا، بشین سرجات کاراگاه
‫نه، من 100 درصد مطمئنم که مامانِ جینی قاتل نیست
‫منم همینطور
‫آره...
‫بعدشم، حتی اگه واقعاً کُشته باشتش، ‫طرف دیگه آخرای عمرش بود؛ پس...
‫نیازی به تحلیل و بررسی هم نیست
‫♪ بهشون بگو بعداً می‌بینم‌تون ♪ ‫♪ و به ساز خودت برقص ♪
‫جاش فین، همسرتون بنده رو استخدام کرده
‫حالتون چطوره؟
‫جات راحتـه؟
‫نه، جام راحت نیست
‫دو شبـه دارم توی بازداشتگاه می‌خوابم
‫واقعاً نمی‌دونم چه‌خبر شده
‫خب دفعه بعد حواست باشه ‫توی روز تعطیل دستگیرت نکنن
‫خیلی‌خب...
‫دادگاه‌ اولیه‌تون فرداست
‫درمورد وثیقه‌تون هم همون فردا تصمیم‌گیری می‌شه
‫فردا؟ باید یه شب دیگه‌م این‌جا بمونم؟
‫مگه نمی‌دونن من زنِ شهردارم؟ ‫پائول داره چه غلطی می‌کنه؟
‫هرکاری که از دستش برمیاد!
‫جدی می‌گم، همین الانشم با استخدامِ ‫بنده عاقلانه‌ترین کار ممکن رو انجام داده
‫یه روند قانونی داره که باید طی باشه ‫و من کاملاً حواسم به این روند هست
‫پس با روند قانونی سر و کار داریم؟
‫وقتی با اتهام قتل طرفیم، بله، ‫طبیعتاً یه روند قانونی وجود داره.
‫خوبه
‫قاضی متیوز به پرونده رسیدگی می‌کنه. ‫می‌شناسیش؟
‫نوه‌ش توی دبیرستان ولزبری درس می‌خونه
‫این یه‌جورایی به نفع‌مونه، می‌دونی ‫آدم خانواده‌دوستیه...
‫باید به بچه‌هاتون و همسرتون ‫بگین توی دادگاه حضور داشته باشن
‫نمی‌خوام بچه‌هام توی دادگاه باشن
‫عمراً بذارم بچه‎‌هام بیان ‫نمی‌خوام من رو توی این حالت ببینن
‫ببینید، می‌دونم خیلی سخته...
‫می‌دونی؟
‫واقعاً می‌دونی؟
‫اما خیلی مهمه که به قاضی نشون بدیم ‫که حضور شما توی خونه‌تون ضروریه
‫این‌که کسایی رو داری که ازت حمایت کنن
‫هرچی بیشتر آدم توی دادگاه جمع کنیم، بهتره
‫ازت می‌خوام یه لیست از دوست و آشناهات درست کنی
‫- چه مدرکی بر علیه‌م دارن؟ واسه چی من رو گرفتن؟ ‫- دارم تحقیق می‌کنم
‫اما فعلاً، باید اظهار بی‌گناهی کنیم
‫من بی‌گناهم
‫قطعاً
‫و بعد از این‌که اطلاعات لازم رو جمع‌آوری کردیم، ‫نقشه‌مون رو می‌چینیم
‫چقدر احتمال داره فردا آزاد بشم و برم خونه؟
‫اتهامات بالاتر از قتل غیرعمد،
‫معمولاً با بازداشت بدون ‫حق آزادی با وثیقه همراه‌ان
‫یعنی می‌رم زندان؟
‫دادگاه چقدر طول می‌کشه؟
‫ممکنه چند هفته، حتی چند ماه
‫- گندش بزنن ‫- بله...
‫اگه محکوم بشم چی؟ ‫اگه من رو مقصر بدونن چی؟
‫اگه توی ماساچوست به قتل ‫عمد درجه یک محکوم بشی،
‫حبس ابد بدون آزادی مشروط در انتظارتـه
‫- حبس ابد؟ ‫- آره. ولی هنوز به اون‌جاها نرسیدیم باشه؟
‫هنوز نمی‌دونیم چه مدرکی بر علیه‌تون دارن
‫تو یه مادری، تازه ازدواج کردی، شوهرتم شهرداره.
‫همه‌ی این‌ها حسابی به کارمون میاد. باشه؟
‫توی دادگاه حاضر می‌شیم ‫و می‌ری جلوی قاضی
‫درحالی که بچه‌ها و دوست‌هات ‫پشتت نشستن و حسابی ناراحتن...
‫نهایت تلاش‌مون رو می‌کنیم که ‫فردا برگردی خونه
‫باشه
‫آهای جینی!
‫اگه مامانت بیاد من رو ‫بکشـه، ازش تشکر می‌کنم!
‫چه مرگته بیکر؟
‫- ممنونم ‫- بابتِ چی؟
‫حالت چطوره؟
‫عالی‌ام. دارم حسابی از زندگی لذت می‌برم
‫منم همینطور ‫جدیداً فهمیدم زندگی اونقدرها هم سخت نیست
‫وای، عالیه
‫راحت و باحال
‫می‌دونی، منم همیشه همینطوری فکر می‌کنم
‫موهات باحال شده
‫حالا واقعاً...حالت خوبه؟
‫یعنی نسبت به چند روز پیش...
‫تو چی؟
‫سر کلاس انگلیسی می‌بینمت؟
‫مارکوس
‫مارکوس!
‫- سیلور درموردِ من حرفی نزده؟ ‫- نه
‫از وقتی هم‌دیگه رو توی «ویلینگتون» بوسیدیم ‫دیگه حرف نزدیم...
‫- اون زیاد اهلِ پیام‌بازی نیست، مکس ‫- اوه...
‫ولی من اصلاً اینطوری نمی‌تونم. ‫زبان عشق من حرفای قشنگه،
‫کادو دادن، کمک کردن، لمس کردن، وقت گذروندن با هم،
‫و کلی تعریف‌های ناز و قشنگ...
‫- باشه ‫- خب الان چیکار کنم؟
‫خب تو دوستشی. می‌شناسیش ‫همیشه می‌رید «رِد» و با...
‫با بقیه آدم‌های خفنی که توی «رد» هستن ‫وقت می‌گذرونید...
‫و این‌که، خودم بهش بگم بیا بریم ‫بیرون یا صبر کنم اون بهم بگه؟
‫یا اصلاً تو دعوت‌ش کنی بیاد خونه‌مون...
‫بعدش من بیام پیش‌تون رو بگم ‫« وای سلام، ببین چقدر خوشگلم... »
‫مرسی که بهم کمک می‌کنی
‫بهش بگو بیا بریم بیرون دیگه!
‫آره؛ انتظار نداشتم پاشه بیاد سر کلاس
‫آره...
‫سلام
‫آدامس؟
‫ممنون
‫امروز خوشگل شدی!
‫ممنون
‫خدای من
‫جینی، شنیدم مامانت رفته زندان ‫واقعاً سخته...
‫سم، آدم باش!
‫امیدوارم حالت خوب باشه
‫ممنون
‫نباید امروز می‌اومدم مدرسه
‫منم اکثر اوقات ‫همین حس رو دارم
‫- می‌خوای از این‌جا بزنیم بیرون؟ ‫- از خدامـه
‫خیلی‌خب بچه‌ها، بشینید سرجاتون ‫کلاس رو شروع می‌کنیم
‫صفحه 57 رو باز کنید
‫منتظرم
‫من...اصلاً حالم خوب نیست
‫همه فکر می‌کنن خانواده‌م ردی‌روانی‌ان
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- این ساعت کلاس نداشتیم
‫- ابیگل ‫- نانسی!
‫سلام جینی. حالت چطوره؟
‫خوبم...
‫امروز مشتری داری؟
‫کنسل کرد
‫خانواده‌ی همه ردی‌روانی‌ان
‫مامانت داره طلاق می‌گیره. ‫رفتارش قابل‌درکه
‫وقتی ده سالم بود مامان‌بابام برای سومین ‫بار از هم جدا شدن
‫و جورجیا تقریباً یه‌هفته از جاش بیرون نیومد
‫مامانت آزاد می‌شه
‫آزاد می‌شه...
‫آره
‫اگه یه‌چیزی بهت بگم، ‫قول می‌دی قضاوت‌م نکنی؟
‫الان واقعاً تو شرایطی نیستم که ‫بتونم کسی رو قضاوت کنم
‫من و پرس یه‌مدته با هم تیک و تاک داریم
‫یا خدا، پشمام
‫پشمام!
‫- قضاوتم کردی! ‫- پشمام!
‫آره یه‌جورایی؛ ببخشید.
‫باشه؛ ببخشید. آخه... ‫آخه چطوری؟
‫خب من خیلی وقته می‌شناسمش ‫تقریباً از کلاسِ هفتم می‌شناسمش
‫بچه که بودم بهش می‌گفتم «پرس کوچولو»
‫آخی
‫بس کن...
‫خب ازش...خوشت میاد؟
‫نه؛ معلومه که نه. درموردِ پرس حرف می‌زنیم‌ها
‫[ مکس: داخل منتظرم. می‌خوای بعد کلاس هم رو ببینیم؟ ]
‫خب پس چرا باهاش تیک و تاک می‌زنی؟
‫نمی‌دونم. واقعاً نمی‌دونم ‫[ خونه‌ی اَبی‌ اینـام ]
‫فکر کنم به‌خاطر اینه که حوصلم سر رفته
‫هم بدجنسـه، هم بامزه‌ست ‫همین‌هاش رو دوست دارم
‫بدن‌ش هم خیلی خوبه
‫خیلی گُنده‌ست
‫- آره می‌دونم ‫- اینطوریه...
‫می‌دونی؟ مثل...
‫- حالا سکس‌تون چطوره؟ ‫- اه! ما که سکس نمی‌کنیم
‫اونطوری نیست. ‫فقط یکم هم رو می‌بوسیم و...
‫و یکم کارای دیگه، و من...
‫برنامه داری باهاش سکس کنی؟
‫احتمال زیاد نـه
‫- بکنم؟ ‫- من نمی‌تونم...
‫نه، اصلاً باورم می‌شه با پرس تیک و تاک می‌زنی...
‫- آره ‫- همه پرس رو می‌شناسیم
‫- نه، می‌دونم ‫- خیلی بدجنسـه!
‫واقعاً بدجنسـه
‫اما منم هستم
‫- نه، نیستی! ‫- چرا هستم
‫- نه، تو خیلی مهربونی! ‫- اشکال نداره، خودمم خوشم میاد
‫- دختر کوچولوی ناز و مهربون‌مون ‫- بذار همون بدجنس بمونم خواهشاً
‫آی! چـته؟
‫من بدجنسم میلر، این رو هیچوقت یادت نره!
‫دردم گرفت کثافت!
‫آخ جون
‫نورا امروز یه‌جوری نبود؟ درباره‌ی...
‫می‌دونی
‫وای خدا، اوضاع واقعاً کیریه
‫- خیلی کیریه! ‫- می‌دونم
‫می‌دونی؟ ‫مامانش یکم...
‫نمی‌دونم، ‫«بِو» بعضی وقت‌ها می‌زنه به سرش
‫آره
‫- مامان‌ها اینطوری‌ان دیگه ‫- واقعاً
‫حاضری چقدر شرط ببندی که ‫توی لیوانـش اصلاً قهوه نبود؟
‫واقعاً نمی‌فهمم مردم چطوری حاضر می‌شن ‫سلامت روان‌شون رو بسپرن دست همچین آدمی!
‫جدی باید به تراپیست‌م زنگ بزنم
‫[ داخل منتظرتم. می‌خوای بعد کلاس هم رو ببینیم؟ ] ‫[ جینی: من خونه‌ی ابی‌ ایـنام ]
‫هی. جینی و ابی کجاـن؟ ‫توی کلاس انگلیسی نبودن
‫کلاس رو پیچوندن. رفتن خونه‌ی ابی
‫قضیه مامانِ جینی واقعاً پشم‌ریزونه
‫صبح دیدمش. حالش خیلی بد بود
‫- به‌نظرتون بهش پیام بدم؟ ‫- آره. پیام بده تراماتایزـش کن
‫برو تو کارش داداش!
‫اگه بهم می‌گفت منم کلاس رو می‌پیچوندم
‫آره...
‫جینی و ابی جدیداً خیلی صمیمی‌تر شدن. ‫تو هم متوجه شدی؟
‫آره یه‌جورایی
‫خدای من مکس ‫تازه فهمیدم چی شده...
‫- جینی حالش خوبه؟ ‫- آره
‫یعنی نـه، اما...
‫- واقعاً ناراحت شدم ‫- آره
‫پلیس‌ها یهو ریختن داخل و مامانش رو بردن. ‫انگار وسطِ سریال بودیم
‫آم...
‫بهش دست‌بند زدن؟
‫آره. واقعاً اومدن دستگیرش کردن
‫سوار ماشین پلیس شد و رفتن
‫راستش رو بخواین تالار شهر خیلی به ایستگاه پلیس نزدیکـه
‫و کارشـون یه‌کوچولو نمایشی بود
‫اما آره. خیلی بد بود ‫خیلی خیلی بد بود
‫واقعاً متاسفم...
‫امیدوارم حالش خوب باشه
‫- سیلور داره بهت نگاه می‌کنه ‫- آره دیگه؛ کار ما لزبین‌ها همیشه‌ی خدا همینه
‫فقط به هم زل می‌زنیم و هیچ اتفاقی هم نمی‌افته
‫بعدشم تا آخر عمر بهش فکر می‌کنیم
‫خیلی‌خب...
‫- سلام سیلور ‫- سلام
‫آم، دوست داری بعد مدرسه بیای خونه‌مون؟
‫تا یکم وقت بگذرونیم؟
‫آره
‫باشه. حتماً
‫باشه پس
‫آخ جون، عالیه
‫خوبه...
‫عالیه
‫باشه
‫تا یادم نرفته، کارت اصلاً قشنگ نیست
‫- چی؟ ‫- این‌که نشستی واسه همه تعریف می‌کنی
‫واسه این عوضی‌ها
‫ما دوست‌های جینی‌ایم!
‫فقط تو نیستی نگران جینی‌ای...
‫دست از جلب توجه کردن بردار مکس
‫نمی‌کنم!
‫خب، جینی...
‫بله؟
‫گفتی یه جلسه‌ی اضطراری نیاز داری...
‫واقعاً مسخره‌ست
‫مامانم به جرم قتل یه مردی که ‫حتی نمی‌شناختمش، دستگیر شده
‫یعنی خب من سینتیا رو می‌شناختم، اما تام رو نه
‫خب، نمی‌دونم ‫من هیچوقت از هیچی خبر ندارم
‫بابت اتفاقی که برای مادرت افتاده واقعاً متاسفم
‫حتماً توی شرایط خیلی سختی قرار داری
‫حالت چطوره؟
‫عالی!
‫می‌ترسم
‫نمی‌خوام مامانم بره زندان
‫احساسات زیادی دارم
‫و واقعاً نمی‌دونم چطوری باید باهاشون کنار بیام.
‫و...
‫دلم می‌خواد خودم رو بسوزونم
‫و می‌دونم که این‌کارو می‌کنم
‫اما...
‫فقط نمی‌دونم کِی...
‫خیلی‌خب
‫خوبه که داری احساساتت ‫رو شناسایی می‌کنی.
‫دوباره برگشتن به یه عادت بد، بخشی از مسیر ‫بهبوده. برای همینه که براش برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫وقتی وسوسه می‌شی انجامش بدی ‫چیکار می‌کردیم؟
‫آم...
‫یکم به خودم فضا می‌دم
‫تا درموردش گریه کنی و عصبانی بشی
‫بعدش چی؟
‫بهش فکر می‌کنم
‫چی شد؟ نقشه‌ت رو اجرات کردی؟
‫نقشه‌ت چی بود؟
‫حواسم رو پرت کنم
‫بدنم رو تکون بدم
‫برم یکم بدوم، آم...
‫خودم رو از اون فضا خارج کنم ‫و آرامشم رو بذارم توی اولویت
‫و باید درموردش صحبت کنی
‫تا وقتی رازهامون توی دلمون نگه می‌داریم، خوب نمی‌شیم
‫رازها قدرتِ زیادی دارن
‫واقعاً موافقم...
‫دیدی؟
‫خودت که می‌دونی چیکار کنی!
‫توی شرایط خیلی سختی بودی ‫و به من زنگ زدی
‫کار درستی کردی. داری بزرگ می‌شی!
‫هر روز این‌کار رو انجام بده،
‫یا حتی بعضی وقت‌ها، هر دقیقه!
‫و مهم نیست چی پیش بیاد، جینی،
‫تو از پسش برمیای!
‫خانم رندولف، همسرتون اومدن شما رو ببینن
‫پائول!
‫اشکال نداره
‫درست می‌شه
‫واقعاً نمی‌دونم چه‌خبر شده، ‫با اون وکیل کله‌گنده‌ت صحبت کردم
‫یه عالمه حرف‌های ترسناک زد، ‫این‌که ممکنه تا آخر عمر زندانی بشم
‫- همچین اتفاقی نمیفته ‫- خب من واقعاً گیج شدم
‫دو شبـه این‌جا نگه‌م داشتن، ‫تازه یه شب دیگه هم باید بمونم؟
‫یعنی چی آخه!
‫زن شهردار بودن چه فایده‌ای داره ‫وقتی نمی‌تونی من رو از زندان نجات بدی؟
‫حتی نمی‌دونم چرا دستگیرم کردن، ‫چه مدرکی بر علیه‌م دارن...
‫یه‌لحظه...آروم باش. خب؟
‫وای، ازت ممنونم. «آروم باش» ‫چرا به فکر خودم نرسیده بود؟
‫می‌تونستم از همون اول آروم باشم!
‫واقعاً ازت ممنونم پائول؛ الان دیگه همه‌چی درست شد و فهمیدم قضیه از چه قراره
‫خیلی زود از این‌جا میاریمت بیرون ‫جواب سوال‌هات رو پیدا می‌کنیم
‫جاش فین کارش حرف نداره
‫و من به هیچ عنوان اجازه نمی‌دم ‫اتفاق بدی برات بیفته
‫از این‌که با من ازدواج کردی پشیمونی؟
‫نه
‫آقای رندولف، قربان، ‫فاصله‌تون رو رعایت کنید
‫برات لباس نو آوردم
‫و اگه بهم بگی فردا برای ‫دادگاه چی می‌خوای بپوشی
‫اونم برات میارم
‫دادگاه، پائول...
‫وکیل کله‌گنده‌ت گفت جینی و آستین هم ‫باید توی دادگاه حضور داشته باشن
‫بیارشون این‌جا ببینم‌شون
‫نمی‌خوام اولین باری که می‌بینم‌شون ‫توی اون دادگاه کوفتی باشه
‫باید قبل از دادگاه ببینم‌شون
‫قربان، ازتون خواهش می‌کنم
‫پائول، هرکاری می‌تونی بکن
‫و به هرکسی می‌تونی رو بزن، باشه؟
‫من باید بچه‌هام رو ببینم
‫باید قبل از این‌که من رو توی دادگاه ببینن ‫با جینی و آستین حرف بزنم
‫- خواهش می‌کنم پائول، خواهش می‌کنم ‫- تلاشم رو می‌کنم
‫خوشحالی؟
‫خب الان می‌خوای چیکار کنی؟
‫اصلاً به عواقبش فکر نکردی
‫خدایا، چقدر تو احمقی!
‫من دوستت داشتم
‫ازت مراقبت کردم
‫فکر کردی یکی دیگه میاد و عاشقت می‌شه؟
‫یه هرزه‌ی بی‌سواد که حتی دبیرستانش ‫رو تموم نکرده و دوتا بچه داره!
‫چطوری قراره خرج‌شون رو بدی؟
‫چطور تونستی این کارو در حق آستین بکنی؟
‫وقتی دیگه نیام خونه چه فکری می‌کنه؟ ‫به اینجاش فکر کرده بودی؟
‫خدای من جورجیا، تو خیلی خودخواهی!
‫ما داریم می‌ریم
‫چی؟
‫گفتم داریم می‌ریم
‫نه!
‫نمی‌تونی بری!
‫جورجیا، اون پسرِ منـه!
‫جورجیا!
‫یکی جلوش رو بگیره!
‫جورجیا، تو به من نیاز داری! ‫آستین به من نیاز داره!
‫اون پسر منه!
‫اینم از این
‫خوبی؟
‫خبری نشد؟
‫سلام جینی...
‫مدرسه چطور بود؟
‫نیازی نبود بری، می‌تونستی ‫مثل آستین خونه بمونی
‫خب، ما که چیزی واسه پنهون کردن نداریم
‫باشه
‫خبر جدید این‌که، امروز می‌تونیم بریم مامان‌تون ‫رو ببینیم، اگه دلتون بخواد
‫و دادگاه‌ش هم فردا برگزار می‌شه
‫یعنی چی؟ یعنی بر می‌گرده خونه؟
‫نمی‌دونم
‫می‌دونی، وکیل گفت واسه...
‫واسه همچین اتهامی...
‫نمی‌دونم
‫- باشه پس، می‎‌خوام ببینمش ‫- منم همینطور
‫باشه
‫عالیه. خب، باید یادمون باشه که این شرایط ‫خیلی برای مادرتون سخته
‫برای همین خیلی مهمه که روحیه‌مون رو حفظ کنیم، باشه؟
‫مثبت و امیدوار باشیم
‫البته بهتره بیشتر از مثبت بودن، امیدوار باشیم
‫اگه بره زندان چی می‌شه؟
‫اون‌جا دار و دسته‌های خلافکاری هست؟
‫از بند کفش و اینجور چیزها اسلحه می‌سازن؟
‫- خب، بهتره این سوال رو ازش نپرسیم ‫- اصلاً صابون داره؟
‫خمیردندون؟ تامپون؟
‫وقتی بازداشت می‌شی دئودورانت ‫و این‌چیزها بهت می‌دن؟
‫خیلی‌خب، فکر خوبیه. می‌دونین چیـه؟ ‫بیاید این وسایلی که گفتید رو آماده کنیم
‫چیز دیگه‌ای به ذهن‌تون نمیاد؟
‫از نظرم اینم براش ببریم
‫باشه...
‫امیدوار
‫من خوبم، باشه؟ مامان حالش خوبه ‫نگرانِ من نباشید
‫خودتون چطورین؟ حالتون خوبه؟
‫توی زندان دار و دسته‌های خلافکاری هست؟
‫مثلاً از بند کفش و این‌ها اسلحه می‌سازن؟
‫دئودورانت داری؟
‫گوش کنید، وکیل کله‌گنده‌مون می‌گه ‫خیلی مهمه که
‫شما دوتا فردا توی دادگاه حضور داشته باشید
‫اگه دلتون نمی‌خواد اشکالی نداره
‫مامان، معلومه که میایم
‫خیلی‌خب. باید جوری وانمود کنیم که به من ‫توی خونه نیاز دارید
‫خب، من می‌تونم بگم زیاد با پائول ‫راحت نیستیم و به مامان‌مون احتیاج داریم
‫منم می‌تونم بگم خیلی بو می‌ده و ‫بهمون غذا نمی‌ده
‫قراری نیست کاری کنیم ‫منم دستگیر بشم
‫قاضی پرونده قاضی متیوزـه!
‫نوه‌ش توی مدرسه شما درس می‌خونه. ‫می‌شناسیش؟
‫اه، تاکر متیوز؟ آره. خیلی عوضیه!
‫اطلاعات به‌دردبخور تری نداری؟
‫مارکوس امروز صبح هلـش داد و رفت توی کمد
‫بعید می‌دونم این مورد به‌دردمون بخوره
‫زنش رو می‌شناسی، پتی متیوز ‫عضو باشگاه محله‌ست
‫این همونیـه که همیشه اون کیک‌های کوچولو ‫حال ‌بهم‌زن رو درست می‌کنه؟
‫خیلی‌خب، دیگه چی می‌دونی؟
‫من با قاضی متیوز گلف بازی می‌کنم
‫گلف دوست داره؟
‫بیشتر دوست داره خونه ‫نباشه و زنش پتی رو نبینه
‫درست می‌شه رفیق. باشه؟
‫مامانت رو از این‌جا نجات می‌دیم ‫همه‌مون می‌دونیم که اون کاری نکرده
‫آم، اینا واسه فرداست ‫واسه دادگاه اولیه...
‫یه‌چیز ساده آوردم. ‫وکیل گفت...
‫ممنونم
‫خوبی؟
‫هلوی من؟
‫باز داری خودت رو می‌سوزونی؟
‫نـه
‫خوبه
‫با دکتر لی‌لی صحبت کردی؟
‫آره. نگران نباش
‫می‌دونی که نیازی نیست همه‌چی رو بهش بگی، نه؟
‫باید حواست باشه. به همـه!
‫آماده‌ای؟
‫تـادا!
‫تراپیست‌ات گفت باید سرت رو با ‫کارهایی که دوست داری گرم کنی!
‫و باباتـم دید که دیگه توی اتاقـت ‫جایی نمونده که رنگ نکرده باشی،
‫برای همین...اینم از آتلیه نقاشی‌مون!
‫ممنون مامان
‫بی‌خیال دیگه...
‫خیلی خفنـه!
‫نه، دوستش دارم. واقعاً خفنه
‫ممنون. قشنگه
‫می‌دونی، برنامه خوابـت رو تنظیم کردی
‫اتاقت رو تمیز کردی، ‫دوش می‌گیری...
‫که خیلی عالیه، چون یه‌مدت اصلاً ‫بوی خوبی نمی‌دادی...
‫آره؛ دارم کارهام رو پیش می‌برم
‫این تنها کاری بود که ‫از دست‌مون بر می‌اومد
‫ممنون مامان
‫من خودم...
‫نمی‌خوام اینجوری باشم
‫می‌دونم
‫بالاخره باید قدم به قدم پیش بریم دیگه...
‫بیا داخل
‫- سلام ‫- سلام
‫به کلبه‌ی درویشی بنده خوش اومدی!
‫قشنگه!
‫مامان‌بابامون اجازه دادن هرکاری ‫دلمون می‌خواد با اتاق‌هامون انجام بدیم...
‫- بالش‌ها؟ ‫- آره
‫آره، من و بابام یه دعوای بزرگ سر اینـکه
‫«جنده‌خانم، آروم باش» درسته ‫یا «آروم باش، جنده خانم» داشتیم...
‫بابای من عمراً اجازه بده همچین چیزهایی داشته باشم
‫خیلی مذهبیه...
‫اوه!
‫زندگی کردن با یه آدم مذهبی چطوره؟
‫من و خواهرم فقط اجازه داشتیم «قصه‌های سبزیجات» ببینیم
‫- قصه‌های سبزیجات» دیگه چیـه؟ ‫- خوش به حالت که نمی‌دونی
‫همیشه دلم می‌خواست یه خواهر داشته باشم
‫از نظر من که خواهر برادر ‫دوقلو داشتن خیلی حال می‌ده!
‫واقعاً. خیلی خفنـه!
‫یه‌ذره هم عجیبه، چون اونا ‫رو از همه بهتر می‌شناسی
‫ولی خب بعضی وقت‌ها هم ‫خیلی روی‌عصابـن!
‫سلام!
‫سلام سیلور. نمی‌دونستم اومدی خونه‌مون!
‫سلام خانم بیکر
‫شما دوتا خوشگل دارین چیکار می‌کنین؟
‫مامان...
‫چون معمولاً به‌خاطر مارکوس میای این‌جا، ‫ظاهراً این‌بار فرق می‌کنه
‫کار دیگه‌ای نداری مامان؟
‫باشه، خیلی‌خب ‫من می‌رم شما راحـت باشید
‫باشه
‫عاشقِ مامانتم!
‫آره، آدم باحالیه
‫بابا؟
‫سلام، گفتم بیام واسه‌تون یکم غذا درست کنم
‫سلام رفیق
‫حالش چطوره؟
‫مامانـه دیگه. مثل همیشه بود
‫خب، خرس پاستیلی من،
‫امشب اولین جلسه‌ی اون کلاسِ شعری که ‫ثبت‌نامـت کردم برگزار می‎شه
‫موسسه «اوک‌هیـل» رو می‎‌گم، یادته؟
‫- فکر نکنم برم ‫- آره، قطعاً...
‫- فعلاً توی شرایط خیلی سختی هستی ‫- آره
‫- بهتره نـری ‫- می‌دونم
‫مگه اینکه...
‫- چیـه؟ ‫- هیچی
‫بابا، چیه؟
‫شاید بد نباشه یه شب از ولزبری بزنی بیرون!
‫آره، می‌دونستم ‫حالا اشکال نداره یه جلسه رو نری
‫راستی، گفته بودی چرا اینقدر به شعر علاقه داری؟
‫چون، نمی‌دونم، ‫حالم رو بهتر می‌کنه
‫خیلی‌خب، پس بهتره بری!
‫بابا...
‫من تازه از ملاقاتِ با مامانم ‫توی بازداشتگاه پلیس برگشتم
‫می‌تونی با موتور من بری!
‫اه، بی‌خیال دیگه
‫دلم نمی‌خواد بریم یه شهر دیگه
‫می‌خوایم بریم پیش بابات، ‫تو که عاشقِ باباتی!
‫این یعنی تو و بابا قراره با هم آشتی کنید؟
‫نه عزیزم، ما فقط دوستیـم ‫اون داره بهمون کمک می‌کنه
‫من نمی‌خوام برم مدرسه‌ای که ‫هیچ دوستی توش ندارم
‫ویرجینا، این تصمیم به صلاح همه‌مونه ‫وقتی بزرگ شدی می‌فهمی!
‫اگه به صلاح‌مونه،
‫چرا از وقتی گیل رفته ‫آستین یه‌کلمه هم حرف نزده؟
‫گیل توی آزکابانـه، مگه نه؟
‫پیش بقیه جادوگرایی که قوانین رو زیر پا گذاشتن
‫مثلِ «سیریوس بلک»
‫بی‌خیال دیگه
‫پس حس ماجراجویی‌تون کجا رفته؟
‫گندش بزنن!
‫سلام. من آقای «کِی» هستم. ‫ضمایرم «He/Him»ـه!
‫می‌تونین همون «کی» صدام کنید
‫ولی می‌تونین «اعلی‌حضرت» یا ‫«ارباب روشنایی»‌ هم صدام کنید
‫همه‌ی شما امشب این‌جا جمع شدید ‫چون یه وجه مشترک دارید
‫همه‌مون استعداد ذاتی داریم
‫دنبالِ تجربه‌های جدید توی علم و هنر هستید
‫ذهن‌های کنجکاوی دارید
‫یا شایدم خانواده‌تون مجبورتون کردن بیاین...
‫به‌هرحال، الان اینجایین
‫خب، شعر چیـست؟
‫قسم می‌خورم سوالِ انحرافی نیست
‫شعر چیست؟ ‫این سوال هیچ جوابِ مشخصی نداره
‫منظورتون این نبود که هیچ جوابِ غلطی وجود نداره؟
‫اتفاقاً کُلی جواب غلط داریم ‫اسمت چیه؟
‫- وولف ‫- وولف!
‫خیلی‌خب وولف، بگو ببینم ‫شعر چیست؟
‫بله؟
‫کلماتی که با هدف خلق معنا، آوا یا ‫یه ریتم خاص کنار هم چیده‌ شده‌ان
‫دقیقاً. شعر یکی کلمات
‫- عالی بود ‫- آلیس...
‫ممنون آلیس. ‫اسم شما چیـه؟
‫- من؟ ‫- فکر کردم خودت اسمت رو می‌دونی!
‫من...
‫جیـا ام
‫خیلی‌خب جیا، وقتی به شعر فکر می‌کنی، ‫چی میاد توی ذهنت؟
‫فکر کنم نمی‌تونم جوابِ قبلی رو تکرار کنم
‫آم...
‫شعر یه نوع ابراز احساساته
‫راهی برای معنا بخشیدن به احساسات‌مون
‫کلمات و احساسات. چقدر شاعرانه!
‫اولین تکلیف‌تون اینـه که یه شعر درباره‌ی شعر بنویسید
‫چقدر خفن!
‫کلاسِ خفنی در پیش داریم. مشخصه!
‫مدرسه‌ چطور بود؟
‫خسته‌کننده. مثل همیشه!
‫البته به‌جز این‌که جورجیا حسابی معروف شده ‫و همه درموردش حرف می‌زنن
‫واقعاً چرا مردم سرشون تو کار خودشون نیست؟
‫آره، چرا باید درموردِ قاتلی صحبت کنن ‫که دوست صمیمی سرکار خانمـه!
‫واقعاً خسته‌کننده و کلیشه‌ایه
‫اون قاتل نیست!
‫یعنی احتمالاً قاتل نیست...
‫خیلی‌خب ببینید، من اصلاً با قتل موافق نیستم ‫و فکر نمی‌کنم جورجیا کسی رو کشته
‫اما...یعنی اینقدر قتل بده؟
‫یعنی همیشه بده؟
‫چون بنده‌خدا هر روز داشت می‌مُرد...
‫داشت زجر می‌کشید
‫فکر کنم خودِ سینتیا کُشتتش ‫و انداخته گردن جورجیا
‫آره؛ همیشه پای زنِ آدم وسطه!
‫با جینی صحبت کردی؟
‫دادگاه اولیـه فردا برگزار می‌شه ‫من می‌رم تا از جورجیا حمایت کنم
‫- منم میام ‫- منم
‫نه، خبری از مدرسه نرفتن نیست
‫- آخه خیلی مهمه! ‫- مامان!
‫گفتم نـه!
‫حالا بگذریم، قضیه سیلور چیـه؟
‫کی؟
‫می‌شناسیش. دوستِ مارکوس رو می‌گم
‫همون که استایل پانکی داره...
‫مامان، پانکی آخه؟
‫منظورم خفن و باحال بود
‫خدای من...
‫خب، چیکارها کردین؟
‫آم، قیچی‌بازی کردیم. واقعاً حال داد
‫هی، درست صحبت کن!
‫یعنی دیگه با سوفی دوست نیستی؟
‫بله دقیقاً
‫- برو ببین حالش چطوره ‫- سوفی؟
‫جینی!
‫می‌دونم که دوست‌ـت توی ‫شرایطِ خیلی سختی قرار داره،
‫اما ازت می‌خوام قبل از همه‌چیز، ‫حواست به خودت باشه. حله؟
‫می‌دونم بابا
‫[ الن، زیون، جو ]
‫قرار نبود ماه عسلـم رو اینجوری بگذرونم!
‫می‌دونم
‫هنوز واقعاً گیجم، می‌دونی...
‫داریم درمورد جورجیا حرف می‌زنیم ‫همه‌کار از این آدم برمیاد، برای همین...
‫می‌دونم، می‌دونم ‫اما...
‫اما خب، کشتن شوهرِ سینتیا، ‫آخه...
‫چرا؟
‫یعنی خب، واقعاً دیوونگیه
‫واقعاً...احمقانه‌ست
‫جورجیا هم اصلاً آدم احمقی نیست، پس...
‫دلم می‌خواد باورم کنم که اشتباه شده؛ می‌دونی، ‫ اما...
‫اگه بخوام صادق باشم، من...
‫نمی‌دونم
‫به‌نظرت واقعاٌ همچین کاری کرده؟
‫ببین، جورجیا خیلی توی زندگیش اذیت شده
‫بدبختی‌هایی که پشت سر گذاشته ‫حسابی داغونش کردن
‫اما اون قوی‌ترین آدمیه که می‌شناسم
‫از پس یه‌کارهایی برمیاد که هیچکس نمی‌تونه
‫- پشمام؛ پس یعنی فکر می‌کنی کار خودشه ‫- واقعاً نمی‌دونم
‫ببین، درک می‌کنم چرا یکی باید ‫همچین کاری انجام می‌ده
‫حتی از سینتیا هم خوشش نمیاد!
‫براتون شام درست کردم!
‫برای چند شب کافیه، پس...
‫اشکال نداره
‫[ می‌خوای بریم بیرون؟ ]
‫اولین بار این‌جا گل کشیدم
‫نفهمیدم با خوشحالی گفتی یا با ناراحتی...
‫من و دوست صمیمی‌م بریج زیاد می‎‌اومدیم این‌جا
‫من هیچوقت از اون دوست‌های ‫صمیمی نداشتم که باهاش بزرگ شـم
‫زیاد نقل مکان می‌کردیم
‫اگه بهت بگن یه آرزو بکن که همین الان ‫برآورده‌ش کنیم، چی می‌گفتی؟
‫می‌گفتم یه کون جدید!
‫کونِ فعلی‌م ترک خورده
‫اسم توئـه؟
‫این...
‫نوشته «بریج اندرسون»
‫همون دوستم که...سرطان گرفت
‫از وقتی مُرده، این اولین باریه که میام این‌جا
‫متاسفم
‫اوضاع‌مون زیاد خوب نیست، نه؟
‫باورم نمی‌شه مامانم توی زندانه
‫همیشه می‌دونستم یه‌روزی این اتفاق میفته، ‫حتی وقتی بچه بودم
‫اما نمی‌دونم، انگار...
‫هیچی حریف‌ش نبود
‫مامان، ما گشنه‌مونه!
‫حواست به داداشت باشه
‫خانم، می‌خواید بشینید؟ ‫یه لحظه من این‌جا رو تمیز کنم
‫نه بابا، راحت باش ‫می‌خوام برم دمِ صندوق سفارش بدم
‫سلام. من واسه دسر دو تا ‫کوکی شکلاتی سفارش داده بودم
‫سر اون میزی نشستم ‫که داره تمیز می‌شه
‫پولش هم دادیم، می‌خواستم بدونم ‫می‌شه سفارش‌مون بیرون‌بر باشه؟
‫خب، می‌دونم سرِ پیش‌خدمت‌تون ‫حسابی شلوغه، اما ما یکم عجله داریم...
‫واقعاً عذرخواهی می‌کنم ‫امروز سرمون خیلی شلوغه
‫- خدمتِ شما ‫- ممنونم
‫خانم رندولف، ملاقاتی دارید
‫سلام جی!
‫روز بزرگیـه!
‫دیدنـت توی این وضعیت چقدر لذت‌بخشه!
‫خونه گرفتم
‫توی «واترتاون»
‫چون تو و سینیتا نذاشتید ‫توی ولزبری خونه بگیرم...
‫اما دلم می‌خواست یه‌جایی باشم ‫که زیاد از پسرم دور نباشه
‫می‌خوام بدونی اگه محکوم بشی...
‫و فکرکنم هردومون خوب می‌دونیم که
‫احتمال زیاد کار خودته و محکوم می‌شی
‫وای که چقدر قراره از این بازی روزگار خوشم بیاد!
‫این‌که می‌دونی پسرت داره ‫بدون تو اون بیرون زندگی می‌کنه
‫با خودت فکر می‌کنی یعنی درموردت چی فکر می‌کنه....
‫اصلاً...بهت فکر می‌کنه یا نه
‫تو این عروس معصوم و بی‌گناه، این آدم ‫بدبخت و غمگینی که وانمود می‌کنی نیستی!
‫تو یه جنده‌ای!
‫و الان دیگه همه این رو می‌دونن
‫کارت تمومه، جی!
‫خوش گذشت
‫واقعاً خوش گذشت
‫موفق باشی
‫لباس عروس واقعاً انتخاب هوشمندانه‌ای بود
‫من یه تازه‌عروس بی‌گناهم
‫- بایستید ‫- بریم توی کارش، بلند شو
‫هر کسی که با شخصِ محترمِ ‫قاضی متیوز کار داره،
‫بیاد جلو و حضورش رو اعلام کنه تا ‫به خواسته‌ش رسیدگی بشـه
‫خداوند ایالت ماساچوست را حفظ کند. لطفاً بنشینید.
‫سلام آقای قاضی!
‫- همسرتون پتی خوبه؟ ‫- نه...الان وقتش نیست
‫- دستور جلسه رو می‌فرمایید آقای وکیل؟ ‫- تفهم اتهام قتل درجه یک
‫این پرونده کاملاً بی‌اساسه، جناب قاضی!
‫یه اقدام سیاسی واضع بر علیه همسر موکل بنده
‫– تقاضای بررسی قرار وثیقه دارم. ‫– این یک پرونده‌ی قتله!
‫ما رسماً تقاضای آزادی مشروط تا زمان محاکمه رو ثبت کردیم.
‫شاید وکیل محترم نشیدن بنده چی گفتم
‫واقعاً مضحکـه، جناب قاضی!
‫آقای وکیل می‌دونن موکل‌شون به قتل متهم شدن، ‫خبری از آزادی با وثیقه نیست
‫روند پروند چقدر طول می‌کشه؟
‫می‌تونیم راه سریعِ رو انتخاب کنیم، ‫یا راهی که سریع نیست...
‫ایشون اگه فکر می‌کنه می‌تونه با پافشاری ‫به هدف‌ش برسه سخت در اشتباهه!
‫موکل بنده رو شب عروسیش دستگیر کردن
‫کُل آخر هفته رو توی بازداشتگاه بوده، ‫اگه کسی این وسط تحت فشاره، موکل بنده‌ست
‫اون یه مادره، ‫همسرّ شهرداره
‫توی دفتر شوهرش کار می‌کنه
‫توی فعالیت‌های اجتماعی حضور فعالی داره، ‫توی شهر خونه داره
‫دوتا بچه داره که می‌رن مدرسه
‫کجا می‌خواد فرار کنه بره؟
‫درخواست آزادی با وثیقه، کاملاً منطقیه، ‫تو خونه بهش نیاز دارن
‫جناب قاضی، آقای وکیل دارن حرف‌های ‫قشنگی می‌زنن...
‫اما حقیقت اینه که، ما باور داریم خانم میلر...
‫خانم رندولف...
‫احتمال فرار کردنشون به‌شدت بالاست
‫مدتِ زیادی از حضورشون توی شهر نمی‌گذره ‫و تا الان بارها نقل مکان کردن
‫آزادی با وثیقه به هیچ ‫عنوان کار درستی نیست
‫خیلی‌خب، این دعوای مسخره رو تموم کنید
‫بیاید ادامه بدیم
‫جناب قاضی، پتی چطوره؟ ‫از باشگاه محله می‌شناسمشون
‫کیک‌های کوچولوش واقعاً حرف ندارن
‫دخترم جینی با نوه‌تون تاکر هم مدرسه‌ایه
‫خیلی ازش تعریف می‌کنه!
‫اونم پسرم آستیـنه
‫قربان، من باید برگردم خونه
‫پائول که شهرداره، سرش شلوغه ‫کارش به اندازه شما مهمه
‫بلده چطوری مخ بزنه، ‫اما بلد نیست ناهار آماده کنه
‫من شما رو با قرار وثیقه آزاد می‌کنم
‫اما من نگرانی آقای وکیل رو ‫درک می‌کنم و به‌نظر منطقی میاد
‫خانم رندولف، تا روز دادگاه در حبس خانگی خواهید بود
‫و با پابند الکترونیکی تحت نظارت ما هستید
‫ممنونم جنابِ قاضی
‫بایستید
‫واقعاً حس عجیبیه...
‫وقتی نظاره‌گر لحظه‌ای هستی که مسیر ‫زندگی‌ات برای همیشه تغییر می‌کنه
‫این‌که اون لحظه رو درک می‌کنی
‫این‌که می‌دونی دیگه ‫هیچی قرار نیست مثل قبل باشه
‫خب، همه‌چی درست می‌شه ‫پائول یکم دیگه بهمون خبر می‌ده
‫خودشه
‫پائول
‫چی می‌دونی؟
‫گفتی به هیچکس هیچی نگفتی. ‫چی رو نگفتی؟
‫کار مامانه؟ مامان بابای زک رو کشته؟
‫من دیدمش...
‫جینی!
‫باشه. باشه.
‫خیلی‌خب، به هیچکس نمی‌گی
‫فهمیدی؟
‫به هیچ عنوان به کسی نگو
‫مامان هم قراره مثلِ...
‫بابام از پیشـم بره؟
‫بیا بغلم. بیا بغلم
‫الان دیگه بعید می‌دونم ‫اوضاع به روال عادی برگرده
‫سلام هلوی من
‫خب؟
‫واقعاً تخت‌م رو دوست دارم
‫همین...
‫همین؟
‫انتظار داری چی بگم؟
‫نمی‌تونی اینقدر راحت ماست‌مالیش کنی ‫و بگی تموم شد!
‫تو به جرم قتل دستگیر شدی!
‫خدای من
‫می‌فهمی؟ بالاخره می‌فهمی چی می‎گم یا نه؟
‫معلومه که می‌فهمم
‫مثل سگ ترسیدم ‫می‌خوای همین رو بشنوی؟
‫هیچ نقشه‌ای ندارم، ‫نمی‌دونم قراره چی بشه
‫شاید تا آخر عمرم برم زندان
‫از ترس دیوونه شدم
‫پس چرا؟
‫چرا فکر کردی این کارت درسته؟
‫خدای من. الان من آدم بده شدم؟
‫باشه. خوبه، عالیـه ‫بذار آدم بده باشم
‫تو کُشتیش!
‫داشت می‌مرد، داشت زجر می‌کشید!
‫به تو چه ربطی داشت؟
‫کنی چی؟ اونم داشت زجر می‌کشید؟
‫به‌خاطر محافظت از تو اونکارو کردم ‫خودتم می‌دونی!
‫باشه؛ پس اون یکی چی؟ ‫آنتونی گرین؟
‫اصلاً چند نفرن؟
‫فقط سه‌نفر...
‫" فقط " ؟
‫" فقط سه‌نفر " ؟
‫اصلاً می‌شنوی داری چی می‌گی؟ ‫خدای من، شاید واقعاً جات توی زندانه!
‫آستین تو رو دیده!
‫وقتی داشتی می‌کشتیش تو رو دیده!
‫نکردم...
‫دروغ نگو! می‌دونم کار خودت بوده
‫نه، اون نه...
‫نتونستم ازت محافظت کنم
‫نتونستم
‫زندگی‌ات رو نابود کردم؛ ‫من می‌خواستم خوشبختت کنم
‫می‌خواستم فرصت‌هایی رو پیش ‫روت بذارم که هرگز گیر خودم نیومد
‫نتونستم. گند زدم ‫گند زدم توی همه‌چی
‫نه، نه مامان.
‫شماها و آینده‌تون... ‫همه‌چی رو نابود کردم
‫هیچکسی جز خودم مقصر نیست
‫تقصیر خودمـه
‫نتونستم ازت محافظت کنم
‫من مامانِ بدی ام
‫نه
‫خب، تو مامانِ منی
‫و من می‌گم که تو ‫ازمون محافظت کردی
‫ترجمه از « آیــــدا » ‫::. Ayda.NDR .::
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫اینم از عینکت هری!
‫دیدی؟ از پسش برمیایم
‫من و تو، در برابر این دنیای وحشی...
‫من و تو، در برابر این دنیای وحشی، یادت میاد؟
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]